ลูกบุญธรรม

釋義

1. 1.名詞養子；養女；領養的孩子
   • เขาใช้ขวดโค้กตีหัวลูกบุญธรรมจนเลือดออกหลายครั้งแล้วจึงเข้าข่ายกระทำทารุณกรรมกับเด็ก
     他用可樂瓶打養子的頭好幾次，打到流血，這已經構成對兒童的虐待行為
   同義บุตรบุญธรรม
   反義ลูกในไส้