สติวิปลาส

釋義

1. 1.動詞精神失常；神智不清；發瘋
   • คนโบราณเชื่อว่าอำนาจทางไสยศาสตร์ทำให้สติวิปลาส
     古人認為巫術的力量會使人精神失常
   同義ฟั่นเฟือนวิปลาสบ้าวิกลจริตสติฟั่นเฟือน
   反義สติดี