หลบลี้หนีหน้า

釋義

1. 1.動詞避不見面；躲避他人
   • เด็กต้องเผชิญสถานการณ์เช่นนี้เข้า มักจะพยายามหลบลี้หนี้หน้าผู้คนและเก็บตัวตามลำพัง
     兒童面對這種情況時，往往會盡量避開人群、獨自躲起來
   同義หลบหน้าหนีหน้า
   反義เผชิญหน้า