เก้อเขิน

釋義

1. 1.動詞害羞；尷尬；不自然
   • เขาตั้งใจอธิบายมากเกินไปจนเก้อเขิน และพูดตะกุกตะกัก
     他太想解釋清楚，結果變得很尷尬，說話也結結巴巴的
   同義เขินอายกระดากขัดเขินเคอะเขินขวยเขิน