ขัดเขิน

釋義

1. 1.動詞害羞；不好意思；尷尬
   • เรไรรู้สึกขัดเขินทุกครั้งที่พบหน้าสัตยา ชายหนุ่มที่เธอแอบชอบอยู่
     雷萊每次見到她暗戀的男生沙提亞時都感到很不好意思
   同義กระดากอายเขินอายกระดากเคอะเขินสะเทิ้นอายเหนียมอายขวยเขิน
   反義กล้า