เคี้ยวฟัน

釋義

1. 1.動詞咬牙切齒
   • นพดลได้แต่เคี้ยวฟันกรอดๆ เพราะทำอะไรสมศักดิ์ไม่ได้เสียที
     諾帕東因為對頌薩克無可奈何，只能咬牙切齒。
   同義กัดฟันเข่นเขี้ยวเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน