เฉไฉ

釋義

1. 1.動詞支支吾吾；閃避不直接回答；含糊其詞
   • บิ๊กสุเฉไฉตามฟอร์มส่งยิ้มกับเจ้าของคำถามเหมือนไม่ได้ยินอะไรมากกว่านั้น
     局長蘇支支吾吾地做做樣子，對著提問者笑一笑，好像沒聽到更多的問題一樣
   同義เถลไถลเชือนแชอ้อมแอ้มแชเชือน
   反義ตรงไปตรงมาตรงประเด็น