เย้ยหยัน

釋義

1. 1.動詞嘲笑；譴笑；諷刺
   • เขาถูกหัวเราะเยาะถูกเย้ยหยันจากเพื่อนๆ ทั้งที่หอพักและที่มหาวิทยาลัย
     他在宿舍和學校都遭到朋友們的嘲笑和譴笑。
   同義เยาะเย้ยหยันค่อนว่าเย้ยดูหมิ่น
2. 2.副詞嘲諷地；譴笑地
   • พจนาใช้น้ำเสียงผ่านงานเขียนอย่างเย้ยหยันบ้างพอสมควร
     帕查娜在文章中的語氣頗帶嘲諷意味。
   同義เยาะเย้ยหยันค่อนว่าเย้ยดูหมิ่น