เลอะเลือน

釋義

1. 1.動詞模糊不清；混亂糊塗
   • ปู่แกเลอะเลือนมากแล้วเพราะอายุที่มากขึ้น
     爺爺因為年紀大了，記憶已經很模糊了
   同義หลงลืมหลงลืม