เสวยทุกข์

釋義

1. 1.動詞受苦；遭遇苦難
   • เขาได้เสวยสุขมานานพอแล้วถึงคราวที่จะต้องเสวยทุกข์บ้าง
     他已經享福夠久了，也該是受苦的時候了
   同義ประสบทุกข์
   反義เสวยสุข