เอนกาย

釋義

1. 1.動詞躺臥；橫臥
   • เขาเอนกายเหยียดยาวอยู่กับพื้นดินอย่างเกียจคร้าน
     他懶洋洋地躺在地上，伸展著身體
   同義นอนเอนหลัง