เอนหลัง

釋義

1. 1.動詞躺臥；靠著休息
   • เขาเอนหลังลงพิงข้างฝา ผ่อนลมหายใจ นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
     他靠著牆躺下，放鬆呼吸，坐著漫無目的地想事情
   同義นอนเอนกาย