โปน

釋義

1. 1.動詞凸出；突出
   • ดวงตาของสัตว์ร้ายโปนออกมานอกเบ้า สีแดงราวกับเปลวเพลิง
     那猛獸的眼睛從眼窩凸出來，紅得像火焰一樣。
   同義ปูดปูดโปน
   反義บุ๋ม
2. 2.形容詞凸出的；突起的
   • แกมีดวงตาที่โปนออกมานอกเบ้า จมูกแบนใหญ่ ทำให้ใบหน้านั้นน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก
     他有一雙凸出眼窩的眼睛，扁大的鼻子，讓那張臉顯得莫名地可怕。
   同義ปูดปูดโปน
   反義บุ๋ม