กระจุย

釋義

1. 1.副詞散亂地；凌亂地
   • เขารื้อข้าวของกระจุยเต็มไปหมด
     他把東西翻得到處散亂
   同義กระจายกระจุยกระจาย
2. 2.動詞崩塌；毀壞；散落
   • สายลมยามค่ำพัดกระโชกจนดอกไม้ที่ใกล้จะหลับดอกหนึ่งกลีบกระจุย
     夜晚的風猛烈吹來，把即將凋謝的花吹得花瓣散落一地
   同義ยับเยินกระจุยกระจาย