กวะแกว่ง

釋義

1. 1.動詞揮舞；舞動（武器）
   • ทหารทั้งสองฝ่ายต่างก็กวะแกว่งดาบเข้าห้ำหั่นกัน
     雙方士兵都揮舞著刀劍互相砍殺
   同義กวัดแกว่งแกว่งกวัดไกว