ขุ่นข้องหมองใจ

釋義

1. 1.動詞心情鬱悶；悶悶不樂；心存不快
   • เขาไม่อยากขุ่นข้องหมองใจกับเพื่อนร่วมงานคนใดเลย
     他不想跟任何同事鬧得心情不愉快
   同義ขัดเคืองเคืองขัด