ความสามัคคี

釋義

1. 1.名詞團結；和睦一致
   • การโต้เถียงทะเลาะกันทำให้แตกความสามัคคีทำให้เกิดความสับสนวุ่นวาย
     爭論吵架會破壞團結，造成混亂
   同義ความพร้อมเพรียงความปรองดอง
   反義ความแตกแยก