คุยเขื่อง

釋義

1. 1.動詞自吹自擂；炫耀自己
   • เขาชอบคุยเขื่องถึงฐานะอันร่ำรวยของตนอยู่เสมอๆ
     他總喜歡吹噓自己富裕的財力
   同義คุยโต