คุยโต

釋義

1. 1.動詞吹牛；自吹自擂
   • เมื่อเขาเมา เขามักจะชอบคุยโตอวดตัวเองว่าตนเป็นคนเก่ง
     他喝醉時總喜歡吹牛，自誇自己很有本事
   同義โม้โวคุยโว