ค้ำคอ

釋義

1. 1.動詞逼迫；箍住脖子（比喻被迫）；壓制
   • เพราะเกียรติยศค้ำคอเธอจึงไม่สามารถแต่งงานกับคนรักได้
     因為名譽逼得她不得不放棄，她無法和心愛的人結婚。
   同義บังคับ