ช่างประจบ

釋義

1. 1.動詞善於奉承；愛拍馬屁
   • เธอมองดูลูกด้วยสายตาที่ทั้งขำและอยากทำโทษ แต่ลูกก็ช่างประจบจนเธอใจอ่อนทุกที
     她既好笑又想懲罰地看著孩子，但孩子總是那麼會討好人，讓她每次都心軟
   同義ประจบประแจงประจบสอพลอ