ตะบิดตะบอย

釋義

1. 1.副詞拖拖拉拉；磨蹭；故意拖延
   • ถ้าเธอยังทำงานตะบิดตะบอยอยู่อย่างนี้ งานคงไม่เสร็จแน่
     如果你還這樣拖拖拉拉地工作，事情肯定做不完
   同義ชักช้าร่ำไรอืดอาด
   反義กระฉับกระเฉงคล่องแคล่ว