ตะลอน

釋義

1. 1.動詞四處遊蕩；到處奔波
   • ในแต่ละวันเธอต้องตะลอนเดินสายหาเสียงทำให้เธอไม่มีเวลาว่างดูแลลูกเลย
     她每天都要四處奔波拉票，讓她完全沒時間照顧孩子
   同義เที่ยวเที่ยวเตร่เตร็ดเตร่เที่ยวร่อนเที่ยวตะลอน