ทะลึ่ง

釋義

1. 1.動詞無禮；輕率放肆
   • ลูกชายเขาทะลึ่งเอาการ
     他的兒子太放肆了
   同義ทะเล้นทะลึ่งตึงตัง
   反義สุภาพ
2. 2.動詞猛然竄起；急速冒出
   • เขาดำหายลงไปอีกครั้ง สักครู่ก็ทะลึ่งขึ้นมาจากน้ำ สะบัดหัวจนน้ำฟุ้งกระจาย
     他又潛入水中消失了一會兒，接著突然從水裡竄出來，甩頭甩得水花四濺
   同義ทะยานพรวดพราด