บาดหมาง

釋義

1. 1.動詞不和；產生嫌隙
   • ความสัมพันธ์ระหว่างไทยลาวนั้นเริ่มบาดหมางกันในสมัยเจ้าสิริบุญสาร
     泰國和寮國的關係在西里蒙沙國王時代開始出現不和
   同義ขัดแย้งผิดใจ