บิดผัน

釋義

1. 1.動詞扭曲；曲解
   • ทรัพยากรท้องถิ่นถูกบิดผันไปใช้ เพื่อประโยชน์ของผู้มีอำนาจ
     當地資源被扭曲挪用，以圖利有權勢的人
   同義บิดเบือน