ผัน

釋義

1. 1.動詞轉變；改變身份
   • เขาผันตัวเองออกมาเป็นมือรับจ้างอิสระ
     他轉行成為自由接案者
   同義เปลี่ยน
2. 2.動詞變化；轉變（語音變調）
   • การฝึกหัดผันตัวอักษรทั้งพยัญชนะสระและวรรณยุกต์ถือเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องหัดผันให้คล่อง
     練習聲調變化，包括子音、母音和聲調符號的變化，是相當重要的事，必須熟練
   同義แปร
3. 3.動詞轉向；面向
   • หญิงสาวเพียงพยักหน้าและผันหน้ากลับปิดประตูไว้เช่นเดิม
     女孩只是點了點頭，轉身把門關上，一如往常
   同義หันผิน
4. 4.名詞睡蓮（一種藍色睡蓮）
   • ที่นี่เขานิยมเก็บผันไปบูชาพระกัน
     這裡的人喜歡採睡蓮來供佛
   同義บัวขาบบัวผัน