ปลอบขวัญ

釋義

1. 1.動詞安慰；招魂安神
   • เมื่อเด็กอ่อนนอนผวา สะดุ้ง หรือ ตกใจร้องไห้ผิดปกติ ผู้ใหญ่ก็มักปลอบขวัญว่า ขวัญเอ๋ยอยู่กับเนื้อกับตัวนะลูก
     當嬰兒睡覺時做夢驚跳、抽動或異常哭鬧時，大人常會安撫著說：魂魄啊，好好留在身體裡吧孩子