ป่าน

釋義

1. 1.名詞麻；亞麻（植物）
   • ในสมัยโบราณมนุษย์แสวงหาพืชในท้องถิ่นที่มีเส้นใยแข็งแรง เช่น ปอ ป่าน มาปั่นเป็นเกลียวเชือกใช้ ต่อมาจึงนำเชือกมาถักทอเป็นตาข่ายและเป็นผืนผ้า
     古時候人類尋找當地纖維強韌的植物，例如黃麻、亞麻，將其紡成繩線使用，後來再用繩線編織成網和布
   同義ต้นป่าน