พร้องเพรียก

釋義

1. 1.動詞齊聲呼喚；鳴叫呼應
   • นกน้อยใหญ่ต่างพร้องเพรียกกันเสียงระงมไปทั่วท้องทุ่ง
     大大小小的鳥兒此起彼落地鳴叫，聲音響遍整片田野
   同義เรียกร้องเรียก