ระหกระเหิน

釋義

1. 1.動詞流浪；漂泊；顛沛流離
   • ชีวิตของเขาระหกระเหินไปหลังจากบิดาถึงแก่กรรม
     他父親去世後，他的人生變得顛沛流離
   同義ระเหินระหกระเหเร่ร่อนเร่ร่อน