ระเหเร่ร่อน

釋義

1. 1.動詞流浪；漂泊無依
   • เมื่อเขาตายลง คนที่หวังพึ่งเขาก็จะต้องระเหเร่ร่อน ยึดอะไรเป็นที่พึ่งไม่ได้
     他死後，依靠他過活的人就會流離失所，無所依靠
   同義ระเหระหนร่อนเร่เร่ร่อน