ลมโชย

釋義

1. 1.動詞微風輕拂；吹拂
   • เขาอุ้มแม่หนูให้ห่างออกจากหน้าต่าง ก่อนที่จะเปิดหน้าต่างให้ลมโชย
     他把女兒抱離窗邊，然後才打開窗戶讓風吹進來。