ลุกลี้ลุกลน

釋義

1. 1.動詞慌張；手忙腳亂；匆忙失序
   • ชายฉกรรจ์ลุกลี้ลุกลนทำท่าจะพูดอีกครั้งแต่กลับกมหน้านิ่ง
     那個壯漢慌張地想再開口說話，卻又低下頭沉默不語
   同義เร่งรีบลนลานตะลีตะลานลุกลน
2. 2.副詞慌張地；匆忙地
   • เขามองดูรอบตัวเขาอย่างลุกลี้ลุกลน
     他慌張地環顧四周
   同義ลนลานตะลีตะลานลุกลน