หยุดกึก

釋義

1. 1.動詞突然停止；驟然停下
   • เสียงกลองและฉาบดังสนั่นหวั่นไหวสุดขีดแล้วก็หยุดกึกพร้อมกัน ทำให้หัวใจของผู้ยืนล้อมวงสะดุ้งตื่น
     鑼鼓聲震耳欲聾地響著，接著同時驟然停止，讓圍觀的人們心頭一驚
   同義หยุดนิ่ง