ออกฤทธิ์ออกเดช

釋義

1. 1.動詞大發雷霆；鬧脾氣
   • แม่มีวิธีจัดการลูกชายที่กำลังออกฤทธ์ออกเดชร้องให้ซื้อของเล่นให้
     媽媽有辦法對付正在鬧脾氣、哭著要買玩具的兒子
   同義อาละวาดออกฤทธิ์แผลงฤทธิ์แผลงฤทธิ์แผลงเดชทำฤทธิ์ทำเดช