อ่อนระทวย

釋義

1. 1.動詞疲軟無力；虛弱委頓
   • ร่างกายของเธออ่อนระทวยลงเมื่อทราบว่าลูกชายสุดที่รักสิ้นลมหายใจแล้ว
     當她得知心愛的兒子已經斷氣時，身體頓時虛軟無力
   同義ระทวยสิ้นแรง