เดินหนี

釋義

1. 1.動詞逃走；逃離；溜走；躲避
   • เขาเดินหนีออกจากบ้าน
     他逃離了房子。
   • นัก囚เดินหนีจากเรือนจำ
     囚犯從監獄逃走了。
   • เด็กชายเดินหนีจากโรงเรียน
     男孩逃學了。
   同義หนีวิ่งหนีหนีไปออกหนี
   反義ยอมจำนนเข้าไปหาอยู่ต่อ