วิ่งหนี

釋義

1. 1.動詞逃跑；逃離；逃命
   • เขาวิ่งหนีจากตำรวจ
     他從警察面前逃跑了。
   • เมื่อเกิดเพลิงไหม้ คนต่างก็วิ่งหนีออกมาจากบ้าน
     發生火災時，人們都從房子裡逃了出來。
   • เด็กวิ่งหนีไปเพราะกลัวโรคศิลป์
     小孩因為害怕被父親打而逃跑了。
   同義หนีหลบหนีกระโปรงอพยพ
   反義อยู่เข้ามายืน