เสียงแข็ง

釋義

1. 1.副詞語氣強硬；口氣不客氣
   • พวกเราต่างคัดค้านเสียงแข็ง ไม่ยอมอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขาอีกแล้ว
     我們都強硬反對，不願再受他的影響力控制。
   反義เสียงหวานเสียงอ่อนเสียงหวาน