เหม่อลอย

釋義

1. 1.形容詞心不在焉的；恍神的
   • เธอมารู้สึกตัวอีกครั้งที่โรงพยาบาลด้วยอาการเหม่อลอย
     她在醫院裡恍恍惚惚地恢復意識
   同義ใจลอยเหม่อ
2. 2.動詞發呆；恍神
   • เขาเอาแต่นั่งเหม่อลอยไปวันๆ ไม่ทำงานทำการอะไรเลย
     他每天只是坐著發呆，什麼事都不做
   同義ใจลอยเหม่อ