แผลงฤทธิ์

釋義

1. 1.動詞發威；發脾氣；發作
   • เสียงใครพึมพำด่าอะไรอย่างไรผมฟังไม่ถนัดด้วยว่าไส้ติ่งในท้องแผลงฤทธิ์อีกแล้ว
     有人在低聲罵些什麼，我聽不清楚，因為我肚子裡的盲腸又發作了。
   同義ออกฤทธิ์อาละวาดออกฤทธิ์ออกเดชแผลงฤทธิ์แผลงเดช