แผลง

釋義

1. 1.動詞射出；發射
   • เมื่อพระรามแผลงศรเป็นบ่วงบาศมัดพระมงกุฎ พระมงกุฎก็แผลงศรเป็นพระขรรค์ตัดบ่วงบาศพระราม
     當帕拉瑪射出繩索箭綁住帕蒙貫時，帕蒙貫也射出寶劍箭砍斷帕拉瑪的繩索。
   同義ยิง
2. 2.動詞轉變；變化；訛變
   • เขาลุแก่โทสะถึงกับตั้งชื่อเด็กด้วยความเกลียดชังว่าไอ้จันซึ่งแผลงมาจากจัญไร
     他一時衝動生氣，竟以憎恨之心給孩子取名叫「艾贍」，這個名字是從「贍萊」（不祥）訛變而來的。
   同義แก้ไขดัดแปลงปรับ
3. 3.副詞古怪地；異常地
   • นักเรียนบางคนชอบขัดจังหวะครู ก่อความวุ่นวายหรือทำอะไรแผลงๆ ผิดปกติอยู่เสมอ
     有些學生喜歡打斷老師的話，製造麻煩，或總是做些古怪異常的事。