แห้งเหี่ยว

釋義

1. 1.形容詞無精打采；沮喪；沒有生氣
   • เธอออกมายืนรอที่ป้ายรถเมล์ด้วยหัวใจแห้งเหี่ยว
     她帶著一顆枯萎失落的心走出來站在公車站等車
   同義เหี่ยวเฉาอับเฉาแห้งเหี่ยว
   反義สดชื่นเปิกบาน
2. 2.動詞枯萎；凋萎
   • นับวันต้นไม้ในสวนแห่งนี้จะแห้งเหี่ยวลงทุกที
     這座花園裡的樹一天比一天枯萎
   同義เหี่ยวแห้งเหี่ยวเฉาร่วงโรยแห้งเฉา
   反義สดชื่นเต่งสด