โกรธเคือง

釋義

1. 1.動詞生氣；不悅；惱怒
   • ท่านไม่เคยโกรธเคืองผู้ใดที่มีความเห็นขัดแย้งกับท่าน
     他從未對意見與他相左的人生氣。
   同義ขุ่นเคืองเคืองโกรธ