กีดขวาง

釋義

1. 1.動詞阻擋；妨礙；擋路
   • เมื่อพึ่งตนเองได้แล้วก็ไม่มีอุปสรรคกีดขวาง ทำให้เป็นอิสระและพร้อมที่จะช่วยเหลือผู้อื่น
     當能夠自立自強時，就沒有阻礙，能夠獲得自由並隨時準備幫助他人
   同義ขัดขวางขวาง