กุกกัก

釋義

1. 1.副詞不順暢地；卡卡地；結結巴巴地
   • เขาตั้งใจอธิบายมากเกินไป จนพูดกุกกักและเก้อเขิน
     他解釋得太多，結果講得結結巴巴又尷尬。
   同義ติดขัดตะกุกตะกัก
   反義สะดวกราบรื่น
2. 2.副詞（形容）咕咚咕咚聲
   • พี่เขินเปิดลิ้นชักค้นอะไรกุกกักในห้องทำงาน
     姊姊打開抽屜，在書房裡發出咕咚咕咚的聲響翻找東西。
   同義กุกๆ กักๆ