คนป่าเถื่อน

釋義

1. 1.名詞野蠻人；未開化的人
   • จิตใจของเขายังเป็นพวกคนป่าเถื่อนอยู่จึงโหดเหี้ยมขนาดนี้
     他的內心仍是野蠻人一樣，所以才會這麼殘暴
   同義คนเถื่อน