ความเคยชิน

釋義

1. 1.名詞習慣；慣性
   • ความสบายที่เธอได้รับมาตั้งแต่เด็กกลายเป็นความเคยชิน
     她從小享受到的舒適變成了一種習慣
   同義ความคุ้นเคย
   反義ความไม่คุ้น