ต่อย

釋義

1. 1.動詞拳擊；打；揍
   • วินัยต่อยกับสมหมายที่สนามบอลเมื่อวานนี้
     威奈昨天在球場跟頌邁打架
   同義ชกแลกหมัดตะบันหน้า
2. 2.動詞（蜂蟲）螫；咬
   • ผู้ที่ถูกแมลงมีพิษกัดต่อย เช่น ผึ้ง แตน ตัวต่อ หมาร่า มด แมลงมุม แมลงป่อง อาจปรากฏอาการแพ้ได้
     被有毒昆蟲叮咬的人，例如蜜蜂、黃蜂、胡蜂、虎頭蜂、蟻類、蜘蛛、蠍子，可能會出現過敏反應
   同義กัด